Strona Główna NewsyAktualności W poszukiwaniu zaginionej wersji L’Ecole du micro d’argent

W poszukiwaniu zaginionej wersji L’Ecole du micro d’argent

by Tymek
283 wyświetleń

Szkoła srebrnego mikrofonu

„L’Ecole du micro d’argent” grupy IAM to album kultowy. Jeden z najlepszych w historii francuskiego rapu. Wydany 18 marca 1997 z dnia na dzień stał się klasykiem, osiągając zawrotną sprzedaż ponad 100 tyś egzemplarzy w 1 dzień, co zapewniło grupie tytuł złotej płyty. Zagłębiając się w historię związane z jego powstaniem, dowiedziałem się, że finalna wersja jaka trafiła do sklepów mocno różniła się od tego co pierwotnie Akhenaton i spółka nagrali podczas pobytu w Nowym Jorku w 1996. Materiał zarejestrowany w Green Street Recordings pod okiem Nicka Sansano, nie przypadł do gustu właścicielom wytwórni Delabel i części grupy, która została w Marsylii.

Zmiana warty

Album stanął pod znakiem zapytania. Ogromne sumy zainwestowane w realizację projektu nie mogły jednak iść na marne i wytwórnia postanowiła dać materiałowi nowe tchnienie. Zrezygnowano z pomocy Sansano, który stał za sukcesem „Ombre est la lumiere” i solówki Akhenatona „Meteque et Mat”. Jego miejsce zajął Prince Charles Alexander, producent odpowiedzialny za brzmienie Bad Boy Records, mający na koncie współpracę m.in. z Notrious BIG, Mase czy Mary J. Blige. Początkowo nie był on entuzjastą pomysłu pracy po kimś, jednak negocjacje sprawiły, że podjął się odświeżenia i rejestracji dodatkowych sesji nagraniowych. Jako referencje postawiono tu brzmienie Mobb Deep i kolektywu Time Bomb, który w latach 95-96 wniósł powiew świeżości na francuską scenę.
Poprawiono więc brzmienie próbek perkusyjnych i basu, dodano więcej brudu. Pozostała kwestia wokali, które po zmianie ścieżek brzmiały trochę dziwacznie. Nagranie wokali do wszystkich utworów na nowo oznaczał by tytaniczną pracę, Prince Charles postanowił więc spróbować swoich sił i przesunął taśmy z wokalami o 20 milisekund. Finalny efekt okazał się strzałem w dziesiątkę, bo do dziś płyta brzmi dobrze.

Zaginione utwory

Znając bardzo dobrze materiał ze szkoły srebrnego mikrofonu, postanowiłem odnaleźć alternatywne wersje utworów w pierwotnych wersjach. Zadanie to okazało się jednak skomplikowane, gdyż poza kilkoma trackami, które trafiły na jedną z reedycji, większość utworów nie ujrzała nigdy światła dziennego. Wybrałem więc dla Was kilka numerów, które przez lata udało mi się zebrać, abyście mogli spojrzeć na „L’ecole du micro d’argent” z nowej perspektywy.

Wersja US i problemy z samplem

Mega ciekawostką okazało się, że część albumu nagrana została w wersji anglojęzycznej z pomocą raperów z obozu Wu Tang Killa Beez – Sunz of Men, Royal Fam i Killarmy. Grupa planowała wydanie albumu w wersji US na tamtejszy rynek. Pomysł ten został jednak odrzucony przez wytwórnię, nam pozostały za to dwa utwory z tego projektu, które udało mi się po latach odnaleźć.
Inną ciekawostką jest też pierwotna wersja „L’Empire du Cote Obsur” oparta na samplu z marsza imperialnego z Gwiezdnych Wojen. Niestety została ona zablokowana przez LucasFilm, właściciela praw do ścieżki dźwiękowej skomponowanej przez Johna Williamsa.

Dangereux (version originale)

Chez Le Mac (Version Originale)

L’empire Du Côté Obscur (Star Wars theme)

Demain, c’est loin (Version démo)

L’Ecole du micro d’argent (feat. Prodigal Sunn, Hellraiser, Bald Head & Codee) (Version US)

Low Profile Bas (feat. Sunz of Men)

Zobacz także